Canada deel I

Hallo allemaal,

We zijn maar weer eens op vakantie gegaan. Wat later dan normaal voor de “grote vakantie” maar mag de pret niet drukken. Vorig jaar met aankomst in Toronto als tussenstop zagen we al de skyline van de stad. Eigenlijk was het toen al duidelijk dat we terug zouden gaan naar oostelijk Canada. Dus een mooie route in elkaar gezet, wat jullie aankomende weken, met ons, gaan meemaken.

Maar op 22 augustus mochten we dan echt vertrekken. Na een brakke nacht vroeg opgestaan voor de trip naar Schiphol. Anders dan anders reden de treinen wonderbaarlijk op tijd. Dus we waren al vroeg op Schiphol. De bagage afhandeling ging ook vlot dus we mochten door naar de security. Voor het gemak hadden we een tijdslot gereserveerd. We waren daar dus een uur te vroeg. Voor de man in kwestie geen probleem dus we mochten via het aparte poortje doorlopen. Dus ook door security waren we zo heen. Daarna maar door de douane, wat ook al digitaal gaat. Dus dan sta je op Schiphol met wat uurtjes te verspillen. Maar even aan de inwendige mens denken en gelijk de helft van het vakantiebudget er doorheen jagen met een muffin en een bak thee.

We ploffen tijdig neer bij de gate en daar krijgen we een gatewissel en een vertraging voor de kiezen. Dus met een gehele volksverhuizing gaan we naar de ander gate.

Vlucht van ongeveer 8 uur, piloot heeft er toch wel zin in en drukt het gaspedaal in zodat we maar 20 minuten later dan gepland landen op Toronto. We mogen aansluiten bij de selfservice desk voor de immigratie (ook al praktisch alles digitaal, dus binnenkort geen mensen meer nodig). We krijgen een mooi blaadje mee van de zuil en lopen door naar de bagagehal. Hier kom je onderweg nog 2 mensen tegen die je geprinte blaadje graag willen zien. Met een klein halfuur staan we bij de bagageband op de tassen te wachten. Vroeg inchecken betekend soms ook pas laat je bagage krijgen. Zal wel helemaal achterin die kist hebben gelegen. We gaan bepakt en bezakt naar de verhuurmaatschappij en krijgen een Hyundai Venue mee. Een kleine SUV, automaatje en een gigantische kofferbak. Nou ja, twee tassen passen net.

Nu is het idee om met ongeveer een uur en een kwartier naar de eerste stop de rijden. Niagara Falls.We rijden van file naar file en doen er toch nog wel wat langer over om bij het hotel aan te komen. Rond half 6 plaatselijke tijd konden we dan toch de tas dumpen in het hotel.

We doen het avondeten bij de twee grote gouden bogen en gaan daarna met de auto door naar de parkeerplaats voor de watervallen.

Niagara Falls zijn de watervallen welke met duizenden liters water naar beneden storten en zichtbaar bij twee landen. Je hebt de Niagara Falls USA en Niagara Falls Ontario. Aan de Canadese kant zijn de watervallen beter zichtbaar. We rijden door het dorp en zien al veel grote hotelketens staan in de buurt van de watervallen. Hier kan je dus slapen voor een paar honderd dollar per nacht om heel veel water te zien en te horen waardoor je elke 5 minuten naar de wc moet.

Hoewel de watervallen prachtig zijn en heel indrukwekkend weten ze wel waar ze het geld vandaan moeten halen. Bij alle toeristen die er komen. Parkeren kost je per dag $36 dollar. Of je er nu een uur staat of 12 uur. Maar we willen toch wat zien en zetten de auto op een van de grootste parkeerplaatsen. Hier lopen we langs de watervallen en horen het gedonder van het water. In het Table Rock information centre kun je veel informatie vinden over het ontstaan van de watervallen en hier kun je ook naar de attractie Journey To The Falls gaan. Je gaat dan met de lift 38 meter naar beneden, krijgt een mooie gele poncho en je staat dan aan de voet van de watervallen. Met veel gespetter (vandaar de poncho) kan je hier rondlopen en alles goed bekijken. We sluiten binnen met een bakje thee in een rustig café met 3 families en heel veel kinderen die krijsend en schreeuwend aan het rondrennen zijn. Ondertussen is het buiten donker en lopen we terug naar de top van de watervallen. Om het wat mooier te maken hebben ze wat led lampjes achter de watervallen geplaatst zodat we kunnen genieten van de watervallen in alle kleuren. Ook zou er om 10 uur in de avond nog een vuurwerkshow zijn maar die hebben we maar geskipt. Na een lange dag is het ook fijn om de warme schoenen en de warme lange broek uit te doen en onder de douche te stappen en naar bed te gaan.

Op zaterdag dan nog even een kleine attractie bij de watervallen. We zetten de auto weer neer, deze keer voor $ 25 dollar per dag (terwijl we er maar 2 uur staan) en lopen langs de hoge hotels naar de grand view terrace. Vanaf hier kan je op een boot stappen die je naar de waterval brengt. Dus je betaald goud geld voor een boottocht van 20 minuten waarbij je jezelf totaal staand laat verzuipen. Wat is toerisme toch leuk. Maar zo gezegd, zo gedaan. We stappen in de lift naar beneden, krijgen deze keer een rode poncho en stappen de boot op. We varen rustig langs de Amerikaanse watervallen en dobberen dan heerlijk naar de Horseshoe Falls. Het ziet er van bovenaf niet heel natmakend uit maar op de boot wordt je letterlijk onder een koude douche gezet. Schoenen zeiknat, sokken zeiknat maar het was fantastisch. Hoe vaak krijg je de kans om zulk natuurgeweld mee te maken van zo dichtbij.

We liepen terug naar de auto via Clifton Hill. De amusementsstraat van Niagara. Allerlei soorten winkels, attracties en gekkigheden om ons heen. Omdat we nog een stukje moesten rijden hebben we niet erg lang rondgelopen en zijn na het wisselen van de natte schoenen de auto ingestapt onderweg naar St. Jacobs. We rijden dus 70 kilometer terug over de weg waar we gisteren nog constant in de file hebben gestaan. En alweer was het druk aan de kant richting Niagara. Beetje A10 in veelvoud. We komen steeds verder van Toronto af en dit merk je. Lekker doorrijden door dorpjes, over snelwegen, provinciale wegen en dan jezelf klem rijden in een dorp met 1200 mensen. St. Jacobs ligt midden in Mennonieten land. De Mennonieten zijn, net als de Amish, een gemeenschap met nog iets traditionelere manier van leven. Geen auto, geen tv, geen gsm. Vervoer nog met paard en wagen. St. Jacobs is ook bekend van de farmers market. De boerenmarkt. Hier worden veel van de lokale gewassen en zelfgemaakte etenswaren verkocht. Het was dus ongelofelijk druk en parkeerplekje zoeken was ook best lastig. Toch gek: als je $ 25 dollar moet heb je altijd plek en met gratis parkeren moet je vechten om het laatste stukje asfalt. [e-1f609] we kunnen gelukkig een plekje vinden en lopen eerst naar het museum. Het schijnt dat je hier een tour kan boeken over en door de Mennonieten. Kaartjes geregeld en we gaan eerst maar een lunch regelen. We stiefelen over de markt, zien nog wat lekkere taartjes en kopen vast wat maple syrup voor thuis. Ondertussen is het tijd voor de tour dus we gaan eerst terug naar het museum. Hier is wat informatie over het ontstaan van de Mennonieten en dit heeft een Nederlandse oorsprong. De priester Menno Simons wilde niet meer prediken over de, volgens hem, niet juiste levenswijze uit de bijbel dus is een eigen orde begonnen en dit dan in Noord-Amerika. Na het museum lopen we naar de huifkar. Deze wordt niet door paarden getrokken maar door een officiële, originele John Deere trekker. En de bestuurster is Elmira, een Mennonietenvrouw, in officiële klederdracht. Ze start de trekker en we kachelen door St. Jacobs naar de boerderijen. Thuis loop ik te tieren als ik achter een trekker zit maar nu is het briljant. We tuffen langs oude boerderijen, krijgen heel veel historische informatie en zien hoe het leven als Mennoniet is. Er zijn hier veel boomgaarden dus bij een kleine stop krijgen we een lekkere appel en rijden gewoon heerlijk door. Dit is wel een van de meest burgerlijke maar leuke dingen die we doen.

Op de terugweg naar het hotel stoppen we bij de walmart voor de boodschappen. Een walmart is een van de grootste supermarkten en je kan hier letterlijk alles kopen. Met een winkelwagentje die hortend en stotend door de rijen heen gaat vinden we wat we nodig hebben.

We hebben onze overnachting op de tweede dag in Kitchener, vlakbij St. Jacobs en hier hebben we een steakhuis en een Italiaans restaurant in de buurt. We kiezen voor de Italiaan. Zaterdagavond, niet gereserveerd dus we kregen een plekje aan de bar. Het eten was heerlijk. Zoals Leande zei: het beste wat we op in deze vakantie hebben gegeten. (Dag 2 mensen, we zitten op dag 2).

Morgen gaan we weer door maar voor nu is het snaveltjes toe en oogjes dicht.

Gr. Leande en Wendy