Bretagne

Ja, jullie lezen het goed.

Net iets meer dan twee weken terug in het land en ben weer onderweg. Deze keer een weekje naar Bretagne. Samen met Johan. Het idee stond al een tijdje en nu kwam het zo uit. Dus een route in elkaar geflanst en we kunnen weer. Om het even luxe te houden en we geen last van vliegschaamte hebben gaan we gewoon relaxed met het vliegtuig. Dus op zaterdag zijn we vol goede moed en in alle vroegte naar Schiphol gegaan voor een vlucht van ongeveer een uurtje naar Nantes. Nantes ligt niet in Bretagne maar is wel een grote plaats voor toegang naar het zuiden van Bretagne.

Na het ophalen van de bagage en de auto gaan we eerst Nantes in. Hier kijken we bij Le Machine. Allerlei zaken gemaakt als machine. Dus een hele grote olifant die mechanisch voort kan bewegen en een mooie carrousel. Helaas is een deel dicht dus we lopen even door voor een lunch. Leven op een broodje van de KLM is voor een uurtje te doen maar op een gegeven moment krijg je toch trek. We zitten bij een lokale tent en met een gevulde maag gaan we richting Guerande. Ook dit ligt nog niet in Bretagne. Maar al wel in de richting. Guerande is bekend van de 2000 hectare aan zoutpannen. Hier wordt een groot deel van het zout geoogst voor consumptie en voor ander gebruik. Neem aan dat dit dus strooizout is. Aangezien we zonder tour niet door de zoutpannen mogen lopen en de tour volledig in het Frans is rijden we zelf maar een stukje en stoppen langs de kant van de weg voor de foto’s. Daarna rijden we gelijk door naar Rochefort-en-Terre. Uitgeroepen tot een van de meest mooie dorpjes van Frankrijk. Nu hebben wij natuurlijk nog niet alle dorpen van Frankrijk gezien dus vergelijken is lastig maar het is inderdaad een heel mooi dorp. Oude ambachtshuizen en een kasteel boven op een heuvel maken het plaatje compleet. We kopen bij een lokale winkel twee speciaal biertjes, Trappistenbier, wat koekjes erbij omdat dit zo’n goede combinatie is en lopen door het dorpje. Hier is de herfst al wel zichtbaar dus in de esdoorns zien we verschillende kleurtjes.

We hebben de overnachting in Vannes geboekt voor 2 nachtjes bij een B[e-38]B hotel. Nu moet je dit niet verwarren met een bed [e-38] breakfast. Dit zijn de soort van Formule 1 hotels en heel basic. Klopt. We krijgen een kamer voor twee personen maar het zou prima werken als kamer voor 1 klein persoon. Niet erg groot dus. Als ik tegen Leande zou zeggen Lissabon formaat dan weet ze gelijk wat ik bedoel.

Op zondag staan de megalieten op het programma. We rijden naar Carnac, naar het huis van de megalieten. Dit is een bezoekerscentrum met informatie etc. Megalieten zijn opstaande stenen waarop het lijkt dat ze uit de grond groeien. Doel van de stenen is dat het een soort van grafzerken zijn. Of de grotere zijn dan grafheuvels en lijken op onze hunebedden. In deze regio zijn ze hier geplaatst tussen 4500 en 2000 voor Christus en de meeste staan netjes op een rijtje geplaatst. Helaas is er niet veel informatie over van hoe en wat en waarom ze zo geplaatst zijn.

Maar we boeken een tour met een bus om vast een deel te kunnen zien. De meeste velden met megalieten zijn omheind om ze te beschermen. Nou, als ze er al zo lang staan kan er niet veel meer mee gebeuren toch? We rijden langs de megalieten en toch is het heel leuk om te zien. Bij terugkomst bij het bezoekerscentrum krijgen we een kaartje mee voor de grootste megaliet. Dit is letterlijk een grafheuvel en torent boven het dorp uit. Dit is de Tumulus Saint Michel. Boven op de grafheuvel is een kerk gebouwd en in de grafheuvel liggen kamers met persoonlijke bezittingen. Ook dit is reeds afgesloten en niet meer te bezoeken. Daarna rijden we zelf nog even door naar de velden van Kermario. Met honderden stenen in een veld.

De tweede rit is naar het schiereiland Quiberon. Een stukje Bretagne met de meeste zonuren en beste temperaturen. Schiereiland op zich is niet heel groot en je hebt hier de woeste kustlijn en fantastische uitzichten. We doen de lunch bij een lokale tent waar ze pannenkoeken hebben en de serveerster krijgt het al warm bij het idee dat we geen Frans spreken. Maar er komen toch twee heerlijke pannenkoeken op tafel en wat drinken dus het is gelukt. We rijden door langs de ruige kustlijn en komen ook wat surfers tegen. Laatste puntje van het schiereiland is het dorpje Quiberon. Dit moet in de zomer de plek zijn voor zee, strand en astronomische prijzen. Wij parkeren gewoon de auto zonder te betalen en lopen naar wat uitkijkpunten. Er besluiten om in de oude stad van Vannes te gaan eten. Tijd genoeg om terug te komen omdat de restaurants pas om 19:00 open zijn. We lopen eerst door de oude stad en ook hier op zondag praktisch alles dicht. Aan de haven vinden we een leuk restaurantje met een, op zich, relatief simpele kaart. Maar het eten is fantastisch. Een 3 gangen menu voor € 29,-.

Op maandag gaan we verder westelijk Bretagne in. Eerste stop. Pont-Aven, klein dorpje aan de rivier Aven. Deze stroomt door het dorpje heen. Hier heeft Gaudin veel schilderijen gemaakt en dit is te zien aan de vele ateliers en galeries. Aangezien het maandag is zijn veel zaakjes hier ook dicht. Maar we lopen door het dorpje en zien verder genoeg. De volgende stop is Concarneau. De stad zelf is niet heel bijzonder maar het heeft een oude ommuurde stad op een klein eilandje erbij. De Ville Close. Afgebakend door de stadswallen kan je hier winkelen, eten en over de stadsmuur lopen. Crêperies in overvloed dus we doen weer de lunch met een pannenkoek. Daarna door naar Quimper. Een grotere stad in zuid Bretagne met de oudste Gothische kathedraal in Bretagne. Ook veel ambachtshuizen en het heeft een heel middeleeuws karakter. De laatste stop qua bezienswaardigheden is de vuurtoren van Eckmuhl in Saint Pierre. Deze vuurtoren is de hoogste van Europa en behoort ook tot de hoogste van de wereld. En je kan hem voor een astronomisch bedrag van 4 euro beklimmen. Dus je moet geld betalen om de 290 treden te beklimmen en jezelf helemaal stuk te laten gaan op een best steile wenteltrap. Dat doen we dan natuurlijk even. Na het stijgen staan we op duizelingwekkende hoogte met een fenomenaal uitzicht over de oceaan. Je kan ongelofelijk ver kijken maar je wappert wel uit je broek.

Vanavond verblijven we in Audirne, in een schattig hotel met uitzicht op zee!

Gr. Wendy